25.03.2016
           

Door al die drukte heb ik even geen tijd gehad voor een verhaaltje. De tijd gaat zo snel, zo zit ik in Ivalo, en zo weer thuis. Thuis in het weekend is er altijd veel te doen, dus schiet het schrijven er wel eens bij in, in Ivalo, op de laptop, gaat het niet zo goed.

Maar nu is het goede vrijdag, ik ben gisteren al aangekomen, had een vrije middag genomen. Ik dacht dat het nog lekker rustig zou zijn in de winkel, maar helaas, de winkel vol met karren en mensen, soms botsen, en ik had gelukkig nog een laatste kip te pakken, die vanavond de oven in gaat. Mijn zoon komt vandaag, maar mijn dochter is gisteren in Ivalo aangekomen, en gaat niet verder, die vermaakt zich daar wel met haar vriendinnen.

Op dit moment is het -15, en schijnt de zon, maar de verwachtingen zijn niet zo mooi voor de Pasen, weinig zon en af en toe sneeuwbuien. Gisteren had het in Ivalo ook nog flink gesneeuwd, dus nog steeds winter bij ons.

Mijn man moest 3 weken achter elkaar naar de dokter in Ivalo, en dat deed het op de vrijdagen, in de ochtend met de bus, en daarna met mij mee weer naar huis, normaal vertrek ik al gelijk in de ochtend, maar op die dagen kwamen we pas laat in de middag terug, en dan heb ik nog maar weinig tijd thuis, want zondagmiddag moet ik alweer terug.

Mijn man heeft ook flink zijn best gedaan, samen met een vriend, de houtvoorraad is weer binnen voor een jaar, het moet alleen nog klein gemaakt worden en dan kan het drogen.

                             

Omdat er 2 vrij waren afgelopen week, heb ik veel achter de balie kunnen zitten, klanten helpen is leuk, en ook telefonisch lukt het redelijk goed, ik heb soms moeite met de namen, maar dan spellen de mensen het voor mij. Er komen soms zoveel dubbele letters voor, die we in Nederland niet hebben. Maar het gaat steeds beter, ik leer steeds meer.

Er is een klant, die ken ik van de Finse cursus, zij komt uit Brazilië, en woont in Ivalo, maar toen ze hoorde dat ik uit Nederland kwam, zei ze, dat ze in der zomer ging emigreren naar Breda, samen met haar zoontje. Ze heeft er werk gevonden, haar zoontje kon mij al een paar Nederlandse woordjes geven, zoals kat, hond enz., ik heb ze een Nederlands kinderboekje gegeven, om alvast te oefenen. Zo kom je van alles tegen, en het is gezellig.

En, het is nog niet officieel, maar ik hoorde van een collega, dat ik misschien in september of oktober weer terug kan komen, nu werk ik nog tot eind mei, en daarna een kleine vakantie, in augustus ga ik weer naar Nederland.

Voor iedereen nog prettige paasdagen.

         


         

    

    


   

 


    

    

    

         

         

     

         

          .

    

    

    


          

   

          

      

     

          




         

       


       




  


          

      



      

       

       

         

      

        

            

       

 

      

               

.

         .